آمارگیر

آمارگیر

قالب وبلاگ


دوشنبه بازار

یک نفر؛با من این حکایت گفت               

درزمانهای پیش از این؛ای یار

حاکمی بوده مستبد؛جبّار                     

حاکمی؛عشق درهم ُ دینار

                        ...........................................

فکر ُ ذکر جناب حاکم بود                      

این!!که چون میشود ز یک قانون!!

استفاده نمود ُ مردم را                        

چون گدایان نمود ُخود قارون!!$

                      ............................................

یک شب گرم داغ تابستان                    

رفت حاکم؛به خواب بعد از شام

آنچه اورا کند؛چنان قارون                       

توی خوابش؛به او بشد الهام!!

                       ...........................................

چون بشد صبح ُ پاشد از بستر              

گفت:((قانون تازه این باشد

هر که در هیکلش؛بُود عیبی                

زو ستانید؛درهمی با شدّ))$$

                         ..........................................

روزی از روزها؛یکی گزمه                     

پیرمرد عصا به دستی دید

سوی آن پیر بینوا رفت ُ                      

زد سر پیر؛داد ُ با تهدید

                       .........................................

اینچنین گفت:((چون تو هستی لنگ       

طبق قانون تازه یک دِرهم

باید از تو؛به زور؛بستانم))                      

چهرۀ پیرمرد؛شد دَرهم!!

                       ........................................

اینچنین گفت؛گزمه با آن پیر!!                 

((ازچه رو؛چهرۀ تو شد دَرهم؟!!

اخم ُ تخم ُ؛گره بر ابروهات                       

گشت باعث؛دهی دوتا دِرهم!!))

                       .........................................

گفت اینگونه پیر بیچاره:((                    

چ ِ چِچِچ ِ چِچِ چِچِ گفتین؟!!))قهقههقهقههقهقهه

شد مشخص؛هم او بُود الکن                

هم بُود گوش بینوا؛سنگین!!نیشخند

                       .........................................

گزمه گفتا:((چهار درهم شد!!))نیشخند             

پیرمرد حرف گزمه چون فهمید!!

شد غضبناک ُ اینچنین فرمود:               

تَ تَتَتَ تَتَ تَتَ تهدید!!

                          .....................................

میکنی من؛مَمن؛مَمن؛منرا؟!!                

من نمیدم به تو؛پوپو؛پولی!!))

گفت گزمه:((مگر بُود با تو؟!!                  

گیرم این پول را؛ز تو زوری!!))نیشخندنیشخند

                       ........................................

یقۀ پیرمرد را؛بگرفت                             

گزمه ُ شد به پا؛یکی دعوا!!

آمد او؛دست گزمه گیرد گاز                

کُلَه افتاد؛از سرش امّا!!نیشخند

                       ........................................

شد مشخص؛کچل بُود آن مرد!!نیشخند            

اینچنین گفت:((پیرمرد!!شد پنج!!نیشخندنیشخند

تو بده پنج درهم ُ؛بگریز                       

خفته ای پیرمرد؛مگر بر گنج؟!!))نیشخندنیشخندنیشخند

                         ......................................

او به سرعت دوید ُ حین فرار                

پای چوبین او؛عیان گردید!!نیشخند

تا بدید گزمه پای چوبینش                  

ریسه رفت؛قه قهی زد ُ خندید!!

                        .......................................

گفت:((از جای خود؛نخور تو تکان          

که تو حکم دفینه را داری!!))نیشخندنیشخند

این حکایت برای تو گفتم                    

تا دهم پند؛اینچنین؛آری!!

                          .....................................

بعضی از مردمان؛چنان هستند            

طالب کشف عیب ُ ایرادات

که تو گویی؛به او دهند کاپی!!              

این بُود؛جزو بدترین عادات!!

                       .......................................

چون تو هستی به موضع نُقصان           

در پی کشف عیب افرادی!!

ور تو باشی به موضع قدرت                   

کِی ز عیب کسان؛کُنی یادی؟!!

                            .................................

                              شعر از بهنام منصوری

$=در این مصراع؛فعل نمودن محذوف است.یعنی چگونه میشود مردم را فقیر

کرد و خودش را مثل قارون کرد

$$=در این مصراع هم باشد اول همان باشد است و باشد دومی رو باید

مشدد تلفظ کرد.یعنی با شدت عمل و تهدید

 

نوشته شده در ۱۳٩٠/۱٢/٤ساعت ٩:٥۸ ‎ق.ظ توسط بهنام منصوری نظرات ()

Design By : Pars Skin